“Ons geheim? We zien elkaar als familie en zorgen voor elkaar”

Het team van Installatie- en Servicebedrijf De Haan in Oosterwolde is een bonte mengelmoes: senioren, jongeren, mannen, vrouwen, Friezen en Turkse vluchtelingen werken er gemoedelijk samen. “Ons geheim? We zien elkaar als familie en dat betekent: zorgen voor elkaar”, zegt Janneke Wielaart-De Haan.

Foto hierboven, v.l.n.r.: Çigdem Çolak (assistent-boekhouder), Janneke Wielaert-De Haan (directeur) en Dirk Jongsma (gepensioneerde vrijwilliger).

Inclusie en diversiteit? Die woorden vallen in dit Friese bedrijf vrijwel nooit. Hoeft ook niet, want het is er geen issue. Er loopt een gepensioneerde vrijwilliger rond die blij is om onder de mensen te zijn. Een bijstandsmoeder kreeg er de kans om zich om te scholen tot servicemonteur, met de vrijheid om haar werktijden aan te passen aan het gezin. De getalenteerde assistent-boekhouder vluchtte ooit naar Nederland en noemt haar werkgevers nu haar nieuwe familie. Jongeren die zich niet thuis voelen in het onderwijssysteem komen er met hun handen werken. Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt doen er wat ze kunnen.

Mensen zien groeien en bloeien, daar word ik blij van.

Zo werkt het in een familie

Het lijkt er allemaal vanzelf te gaan. En dat is in feite ook zo, zegt Janneke. Zij en haar man Henri bekommeren zich oprecht om mensen, en dat werkt aanstekelijk. “Wij hebben geen inclusie-programma of getrainde begeleiders. We vinden het heel vanzelfsprekend om mensen een kans te geven en daar tijd en energie in te steken. Het is misschien niet de meest winstgevende manier van ondernemen, maar we willen ook iets voor de maatschappij betekenen. Dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt hier komen en gaan, vindt ons team van veertien heel gewoon. Er is altijd iemand die een nieuwkomer bij de hand neemt. En als statushouders in ons dorp worden gepest, nemen ze het gezamenlijk voor hen op. Zo werkt het in een familie.”

Hecht team, zonder poespas

Janneke werkt veel samen met de gemeente Ooststellingwerf en met sociale instellingen. “Als zij iemand hebben die een werkplek nodig heeft, bellen ze mij. Dat kan iemand in de bijstand zijn, of met een lichamelijke beperking, maar ook een statushouder of een langdurig werkloze. Als wij zelf om iemand verlegen zitten, is dat ook snel geregeld.”

De intake gaat al net zo nuchter: “Eerst krijgen ze een soort snuffelstage. Ze lopen mee, krijgen de tijd om te wennen en aan te geven wat ze leuk of interessant vinden. Soms met een opleidingstraject, soms ook niet. Daarna bekijken we samen of het iets wordt tussen ons. Als iemand vertrekt, ben ik toch ook blij. Want ik heb ze hier zien groeien en bloeien.”

Soms houdt Janneke er een keigoede medewerker aan over. “Zoals mijn assistent boekhouder. Wij leren veel van haar. Van haar moed, doorzettingsvermogen en werklust. Elk mens heeft een verhaal, elk mens heeft een talent. We leren dus zo veel mogelijk van elkaar. Iedereen is hier welkom en kan zichzelf zijn. Dat maakt ons een sterk en hecht team, zonder veel poespas.”